22 mei 2014

Na een ingelaste Algemene Ledenvergadering (naast “loge” zijn wij immers ook een gewone vereniging die gewone verenigingszaken moet afhandelen) worden de aanwezigen – onder wie een bezoekende broeder uit het Oostenrijkse Graz – getrakteerd op een bouwstuk over “Ken Uzelve”. Een adagium, geschreven boven de ingang van de tempel van Apollo in Delphi, dat gemakkelijker is gezegd dan uitgevoerd. En waaraan lastige vragen knagen, zoals

– wie of wat is dat eigenlijk, uzelve?

– kun je jezelf wel leren kennen en zoja, in hoeverre dan?

– hoe zou je te werk moeten gaan om jezelf te leren kennen?

Lastige vragen waarop natuurlijk niet zo maar een antwoord kan worden gegeven en waarover al vele grote denkers hun licht hebeen laten schijnen, maar die ook in onze kleine kring aanleiding geven tot een stevige gedachtenwisseling die soms tot nieuwe inzichten leidt.

En dat is per slot waar we het allemaal voor doen.